Inne radiostacje w Polsce


 

 

W temacie o Radiostacji Centralnej, pracującej na fali długiej nie można pominąć zakresów jakim są fale średnie i krótkie. Polskie radiostacje średniofalowe były wykorzystywane już od czasów międzywojennych. Pózniejsze ustalenia w Montreaux rok 1939, zaowocowały przyznaniem kolejnych częstotliwości. Po II wojnie światowej masowa odbudowa radiostacji, bardzo często wpleciona w kontekst polityczny pozwalała na zaistnienie polskiego słowa i muzyki w tym zakresie. Dzięki swym właściwościom fale średnie i krótkie pozwalały uzyskać w porze nocnej, kilkakrotnie większe zasięgi i pokrycie swoim sygnałem znaczny obszar niż w porze dziennej.To był to ważny element w kontakcie z Polonią zamieszkującą sąsiednie kraje, szczególnie na wschodzie, miał też spory wymiar propagandowy.

 

Kolejna, przełomowa konferencja która zajęła się sprawami fal długich i srednich odbyła sie w roku 1975 w Genewie. Uchwalono tam nowy podział zakresów AM na poszczególne kanały. Z racji dużej ilości stacji i panującego tłoku w eterze, wprowadzono ograniczenie pasma dzwiękowego do 4,5 kHz, dzięki temu uzyskano dodatkowe miejsce i lepszy odstęp międzykanałowy dla sąsiednich stacji. Z uwagi na coraz większe moce promieniowane, mocniejsze wymodulowanie nadajników z użyciem dedykowanych procesorów, wzrost wzajemnych zakłóceń, wyznaczono także częstotliwosci o dużych mocach. Dla Polski przydzielono kilka takich częstotliwości. Poza 2000kW dla Konstantynowa były to: 1500kW dla Poznania 738 kHz, Koszęcina 1080kHz i Warszawy 819 kHz oraz kierunkowo 1000kW dla Stargardu 1503kHz. Najsłabsza moc w tym zestawieniu przypadła dla Rzeszowa 300kW, Wrocławia 200kW i Szczecina 160kW. Nie zabrakło też częstotliwości dla nowej sieci krajowej i regionalnych, w kilku miejscach z emisją kierunkową. Przydział obejmował: 16 lokalizacji z mocą 60kW z użyciem 4 częstotliwości, 7 lokalizacji z mocą 10kW z użyciem 4 częstotliwości oraz 94 stacje małej mocy 1kW z użyciem 10 częstotliwości. Wszystkie w/w częstotliwości były przeznaczone do pracy całodobowej, wyjątkiem była Warszawa 3 na fali długiej w godz 9 - 16. Kilka nadajników średniej mocy w tym istniejące w Koszalinie, Lublinie i Olsztynie mogły nadawać dzwięk jeszcze z pasmem dzwiękowym do 10kHz. Również wszystkie stacje pracujące z mocą do 1kW miały przydział pasma dzwiękowego do 10kHz. Jak widać z poniższej mapy, zasięgi istniejących wówczas stacji nie oddają swych potencjalnych możliwości, są miejsca pozbawione całkowicie odbioru. Wiele lokalizacji aglomeracyjnych nie powstało. Poza drobną korektą wiązki dla Poznania i uwagami strony francuskiej odnosnie Warszawy II, należy stwierdzić że uchwały genewskie dawały duże możliwości rozwoju radiofonii średniofalowej w Polsce. W tym rozdziale przybliżamy te najbardziej znane radiostacje.

 

 

Leszczynka

 

Koszęcin

 

Przebędowo

 

Solec Kujawski

 

Sowlany

 

Tuszyn

 

Wola Rasztowska

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

zasięgi radiostacji średniofalowych w roku 1994

 

 

 

 

 

 

>> powrót